ผมเดินอยู่ในเมืองที่เงียบกว่าที่คิด อากาศเย็นจนต้องหยุดหลบลมเป็นระยะ บ้าน ร้านค้า ถนน ทุกอย่างดูเหมือนถูกทิ้งไว้ในช่วงเวลาหนึ่งโดยไม่มีใครบอกให้มันเดินต่อ มันไม่ใช่ความเก่าแบบน่ากลัว และก็ไม่ใช่ความเก่าที่ถูกจัดวางเพื่อขายความคลาสสิก แต่มันคือความธรรมดาที่หลงเหลืออยู่จริง ๆ ผมไม่ได้พยายามหาอะไรเป็นพิเศษ แค่เดินไปเรื่อย ๆ ดูว่าหนึ่งวันในเมืองแบบนี้จะพาผมไปเจออะไรบ้าง
บางจังหวะผมแวะหลบหนาว บางจังหวะหยุดซื้อของเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คนในเมืองนี้ทำกันเป็นปกติ เสียงฝน เสียงรองเท้ากระทบพื้น เสียงเครื่องขายของอัตโนมัติ มันดังชัดกว่าคำพูดของผมเอง ผมปล่อยให้เมืองเป็นคนเล่าเรื่อง โดยที่ผมเป็นแค่คนเดินผ่าน ไม่ได้พยายามสรุป ไม่ได้ตัดสินว่าที่นี่ดีหรือไม่ดี แค่อยากอยู่ตรงนั้นให้ครบช่วงเวลาหนึ่ง
คลิปนี้ผมอาจไม่ได้พาไปเห็นอะไรที่หวือหวา แต่มันเก็บความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ ความรู้สึกของญี่ปุ่นที่ไม่เร่งรีบ ไม่พยายามทำให้ใครประทับใจ และไม่สนใจว่าคนข้างนอกจะมองยังไง ถ้าคุณดูไปเรื่อย ๆ แล้วรู้สึกเหมือนกำลังเปิดกล่องความทรงจำเก่า ๆ กล่องหนึ่ง นั่นแหละคือสิ่งเดียวที่ผมอยากเก็บเอาไว้จากการเดินครั้งนี้
👇 สนับสนุนเนื้อหา
https://buymeacoffee.com/wepergee👇 ติดต่องาน
https://linktr.ee/wepergeeติดตามผมได้ทุกช่องทาง
https://www.instagram.com/wepergee/https://www.youtube.com/@Wepergeehttps://www.tiktok.com/@wepergeehttps://www.facebook.com/wepergeetravel/สารบัญ
0:00 วันนี้อากาศศูนย์องศา
9:41 ร้านขนมโบราณ
14:08 ระหว่างทาง
22:21 ทำไมมันเก่าขนาดนี้?
25:54 ร้านอาหารเก่าแก่
#Wepergee #เที่ยวญี่ปุ่น #Japan
#ญี่ปุ่น #เที่ยวต่างประเทศ